MANİDAR NITELIK OLABILIR MU

MANİDAR NITELIK OLABILIR MU

Mahmutpaşa’ya hamle atar atmaz etrafımız, “Gelinlikler bizde ablacım”, “Nişanlıklar bu tarafta teyzecim”, “Çeyiz alışverişi amaçlı sizi içeri alalım yengecim,” diye bağıran adamlarla çevrildi. “Biz gelinlik bakmıyoruz, şu şekilde işlek rengarenk kıyafetler, bluzlar, ayakkabılar talep ediyoruz,” diye konuştu annem. Adamlardan biri ağzını yamultup güldü. “Anladım teyzecim,” diye konuştu, yanındakilere göz kırptı. “Canlı renklerimiz de var, buyrun içeri.””Neyi anladın acaba? Izdivaç Ettirme programına çıkacağız,” demedim. Sustum. Daracık bir koridordan ilerleyip hanın üst katındaki bir depoya çıktık. Kıpkırmızı tuvaletler, cart yeşil payetli bluzlar, sapsarı taytlar, masmavi tüller, mosmor topuklular, lame çantalar, dore şapkalar… Sevinçten havalara uçtum.” “(…)

Nihayetinde biri sarı, biri kırmızı, yakası taşlı, kolu boncuklu iki bluz, bir mor payetli, bir yeşil boncuklu uzunca giysi, bir az turuncu ebir, bir çift fosforlu yeşil ayakkabı, bir de dore çantaya hüküm verip, “Bize bunları sarın,” dedim.
Elbise giyip çıkarmaktan bir sürü acıkmıştım. Elimizde poşetler neşe içerisinde iskeleye gerçek yürürken, “Gel kız kadın sana bir balık ekmek ısmarlayayım,” dedim. Sevinç beni cömertleştirir.” “Annemle, lodosun salladığı minik bir balıkçı teknesinde ekmek arası mezgitlerimizi yiyip kederli şalgam sularımızı içerken birbirimize bakıp gülüyorduk.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir